19ஆம் நூற்றாண்டில் சமூக, சமய சீர்திருத்த இயக்கங்கள்
ஆங்கிலக் கல்வி பயின்ற நடுத்தர வர்க்கம் மேற்கத்தியக் கருத்துக்களின் தாக்கத்திற்குள்ளானது. இவ்வர்க்கம் சீர்திருத்த இயக்கங்களிலும் அரசியலிலும் தலைமை வகிக்கத் தொடங்கியது. சீர்திருத்த இயக்கங்களை இரண்டாக வகைப்படுத்தலாம்: சமூக சீர்திருத்த இயக்கங்கள், சமயப் புத்தெழுச்சி மீட்டெடுப்பு இயக்கங்கள்.
பிரம்ம சமாஜம்
நிறுவனர்: ராஜா ராம்மோகன் ராய் (1828)
- சதி எனப்படும் உடன்கட்டை ஏறுதல் பழக்கத்தை ஒழிக்கப் போராடினார்
- 1829இல் சதி ஒழிப்புச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது (லார்ட் வில்லியம் பெண்டிங்)
- பெண்கல்வி, விதவை மறுமணம் ஆகியவற்றை ஆதரித்தார்
- ஒரே கடவுள் கொள்கையை வலியுறுத்தினார்; உருவ வழிபாட்டை எதிர்த்தார்
ஆரிய சமாஜம்
நிறுவனர்: சுவாமி தயானந்த சரஸ்வதி (1875, பம்பாய்)
- "வேதங்களுக்குத் திரும்புக" என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்தார்
- சாதி வேறுபாடு, உருவ வழிபாடு, குழந்தைத் திருமணம் ஆகியவற்றை எதிர்த்தார்
- சுத்தி இயக்கம் மூலம் மதம் மாறியோரை மீண்டும் இந்து சமயத்தில் சேர்த்தார்
- "சத்தியார்த்த பிரகாசம்" என்ற நூலை எழுதினார்