மௌரியர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு இந்தியாவில் பல புதிய வம்சங்கள் தோன்றின. சுங்க வம்சம், கண்வ வம்சம், சாதவாகனர்கள் வட இந்தியாவில் ஆட்சி செய்தனர். அதே நேரத்தில் மத்திய ஆசியாவிலிருந்து யவனர்கள், சக சத்ரபர்கள், குஷாணர்கள் இந்தியாவிற்கு படையெடுத்து வந்தனர். இக்காலம் இந்தியாவின் கலை, வர்த்தகம், கலாச்சார பரிமாற்றங்களுக்கு மிகவும் முக்கியமான காலகட்டமாகும்.
சுங்க வம்சம் (கி.மு. 185 – 73)
மௌரிய வம்சத்தின் கடைசி அரசன் பிருகத்ரதனை கொன்று புஷ்யமித்ர சுங்கர் சுங்க வம்சத்தை நிறுவினார். இவர் புத்த மத எதிர்ப்பாளராக இருந்தார். சாஞ்சி ஸ்தூபி இவர் காலத்தில் கட்டப்பட்டது.
கண்வ வம்சம் (கி.மு. 73 – 28)
வசுதேவர் சுங்க வம்சத்தை வீழ்த்தி கண்வ வம்சத்தை நிறுவினார். இது மிக குறுகிய காலமே நீடித்தது.
சாதவாகனர்கள் (கி.மு. 230 – கி.பி. 220)
சாதவாகனர்கள் தக்காண பீடபூமியில் ஆட்சி செய்தனர். இவர்கள் தென்னிந்தியாவிலும் தாக்கம் செலுத்தினர். கௌதமிபுத்ர சாதகர்ணி புகழ்பெற்ற சாதவாகன அரசர். இவர் யவனர்கள், சகர்கள், பஹ்லவர்கள் ஆகியோரை வென்றார்.
யவனர்கள் (இந்தோ-கிரேக்கர்கள்)
அலெக்சாண்டரின் படையெடுப்பிற்கு பிறகு கிரேக்கர்கள் (யவனர்கள்) வடமேற்கு இந்தியாவில் ஆட்சி செய்தனர். மெனாண்டர் (மிலிந்தன்) புகழ்பெற்ற யவன அரசர். இவர் புத்த மதத்தை ஏற்றுக்கொண்டார் என்று மிலிந்தபஞ்ச நூல் கூறுகிறது.