யாப்பு என்பது தமிழ்க் கவிதையை இயற்றுவதற்கான இலக்கண விதிகளின் தொகுப்பாகும். அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை, பா என்ற ஆறு உறுப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட யாப்பிலக்கணம் தமிழ் இலக்கியத்தின் தனிச் சிறப்பாகும். "யாப்பரும்பலம்" என்னும் நூல் யாப்பிலக்கண நூல்களுள் சிறந்தது. 12-ஆம் வகுப்பு உயர்நிலைத் தமிழ் பாடத்தில் யாப்பிலக்கணத்தின் அடிப்படைக் கூறுகளை விரிவாக அறிவோம்.
1. அசை
தமிழ்க் கவிதையின் மிகச் சிறிய ஒலி அலகு அசை எனப்படும். அசை இரண்டு வகைப்படும்:
| அசை வகை | இயல்பு | எடுத்துக்காட்டு |
|---|---|---|
| நேர் (நேரசை) | ஒரு குறில் மட்டும் அல்லது ஒரு நெடில் மட்டும் — ஓர் எழுத்தே ஓர் அசை | க, கா, நி, நீ |
| நிரை (நிரையசை) | குறில் + மெய் அல்லது நெடில் + மெய் — இரண்டு எழுத்துகள் சேர்ந்து ஓர் அசை | கல், கால், நிலம் |
குறிப்பு: நேர் = ஒரு மாத்திரை அல்லது இரண்டு மாத்திரை ஓசை; நிரை = இரண்டு குறில்களின் இணைவு போன்ற ஓசை.