அணி இலக்கணம்
அணி என்பது கவிதையை அழகுபடுத்தும் இலக்கண உத்தி ஆகும். "அணி" என்ற சொல்லுக்கு அழகு என்பது பொருள். கவிதையில் சொல் அழகையும் பொருள் அழகையும் தோற்றுவிக்கும் முறைகள் அணிகள் எனப்படும்.
1. உவமையணி (Simile)
இரண்டு வேறுபட்ட பொருள்களுக்கிடையே ஒற்றுமை கூறப்படும்போது உவமையணி ஆகும். உவம உருபுகளான "போல", "என", "நிகர்", "ஒப்ப", "மான்" போன்றவை சொல்லில் வெளிப்படையாக இடம்பெறும்.
எடுத்துக்காட்டு: "மதி முகம் போல ஒளிர்கிறாள்" – நிலவைப் போல முகம் ஒளிர்கிறது என உவமிக்கப்படுகிறது.
2. உருவகவணி (Metaphor)
உவமேயத்தையும் உவமானத்தையும் ஒன்றாக இணைத்துக் கூறும்போது உருவகவணி ஆகும். உவம உருபு வெளிப்படையாக இடம்பெறாது. உவமேயமே உவமானமாகக் கூறப்படும்.
எடுத்துக்காட்டு: "முகமதி ஒளிர்கிறது" – முகம் நிலவாக (மதியாக) உருவகிக்கப்படுகிறது.
3. பின்வருநிலையணி (Anadiplosis / Epanodos)
முன் வரியின் இறுதிச் சொல் அல்லது கருத்து அடுத்த வரியின் தொடக்கத்தில் வருமாயின் அது பின்வருநிலையணி ஆகும். முன்சொன்ன சொல் அல்லது பொருள் திரும்பவும் வருவது இதன் சிறப்பு.
எடுத்துக்காட்டு: "அன்பே சிவம், சிவமே அன்பு" – "சிவம்" என்ற சொல் முன்வரியில் வந்து மீண்டும் பின்வரியில் வருகிறது.