ஈழம் வழங்கும் தமிழ்

ஈழம் வழங்கும் தமிழ்

ஆசிரியர்கள்: சாலை இளந்திரையன், சாலினி இளந்திரையன்

அறிமுகம்

ஈழநாட்டின் பேச்சுத் தமிழில் பல சிறப்பு இயல்புகள் உண்டு. தமிழகத்தில் நெல்லைத் தமிழ், தஞ்சைத் தமிழ், சென்னைத் தமிழ் என்று வேறுபாடுகள் இருப்பது போலவே, ஈழத்தில் யாழ்ப்பாணம், மட்டக்கிளப்பு, மலைநாடு ஆகிய பகுதிகளுக்குத் தனித்தனி இடமொழிகள் (Dialects) உண்டு. பொதுவாக ஈழத்துப் பேச்சுத் தமிழில் உள்ள சிறப்பு இயல்புகளை சில சொற்களைக் கொண்டு காணலாம்.

ஒலிப்புமுறை

ஈழத் தமிழரின் பேச்சுமுறையில் சிறிது மலையான ஒலிப்புமுறை கலந்திருக்கிறது. ஆகையால் தென்நெல்லை, கன்னியாகுமரி மாவட்டங்களில் வாழும் தமிழர்களைப் போலவே ஈழத் தமிழர்கள் பல சொற்களை ஒலிக்கிறார்கள். மழை, 'மளை' யாகவும், பழம் 'பளம்' ஆகவும், ஜனங்கள் 'சனங்க'ளாகவும் தென் நெல்லைத் தமிழர் வாயில் தவழ்வதைப் பார்க்கலாம்.

ஆகார–ஓகார மாற்றம்

பொதுவாக, (மாலா, சீதா என்பன போன்ற) ஆகார ஈற்று வடமொழிச் சொற்களை, ஓகார ஈற்றுச் சொல்லாக்கி (மாலை, சீதை என்று) வழங்குவது தமிழ் மரபு. ஈழத்தார் அந்த மரபை ஏற்று, அண்ணாவை அண்ணையாக்கியும் 'பேனா' (Pen)வைப் பேனை ஆக்கியும் வழங்குகின்றார்கள். 'அம்மா' வை அம்மை என்றே சொல்லும் வழக்கம் தமிழகத்தில் சிலவிடங்களில் இன்றும் இருக்கிறது.

கீதம் படித்தல்

படித்தல், பாடுதல் என்னும் சொற்களுக்குப் பொருள் வேறுபாடு உண்டு. பாடம் படிக்கவேண்டும்; பாட்டுப் பாடவேண்டும். தென்தமிழகத்தில் பாட்டையும் படிக்கவே செய்வார்கள். 'நல்லாப் பாட்டுப் படிக்கிறாள்' என்றே சொல்லுவார்கள். இந்தச் சொல்வழக்கு பாரதியார் பாட்டிலேகூட ஒட்டிக்கொண்டது. 'தீரத விளையாட்டுப்பிள்ளை' என்று தொடங்கும் பாட்டில் 'அமுது, பொங்கித் ததும்பும் நற்கீதம் படிப்பான்' என்று பாரதியார் பாடுகிறார். ஈழமும் பாட்டைப் படிக்கப் பாடுவதில்லை; படிக்கிறது.