நியாயம் என்பது தமிழ் இலக்கிய மரபில் தர்க்கம், நீதி, நியாயச்சாஸ்திரம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு முக்கியமான கிளை ஆகும். இது உண்மையை அறிவதற்கான வழிமுறைகளை விளக்கும் தத்துவ நூல்களையும், அணி இலக்கணத்தில் காணப்படும் உவமை அணிகளையும் உள்ளடக்கியது. 12ஆம் வகுப்பு தொல்காப்பிய மரபு மற்றும் சங்க இலக்கியக் கண்ணோட்டத்தில் நியாயம் மிக முக்கியமான இடம் பெறுகிறது.
1. நியாயம் - அறிமுகம்
- நியாயம் என்ற சொல் 'நி' + 'அயம்' என்ற இரு பகுதிகளால் ஆனது; 'நேர்மையான வழிகாட்டல்' என்று பொருள்படும்.
- இது இந்திய தத்துவ மரபில் நியாய தர்சனம் எனவும் அழைக்கப்படும்.
- கௌதம முனிவர் இயற்றிய நியாய சூத்திரம் இத்தத்துவத்தின் மூலநூல்.
- தமிழில் உவமை நியாயங்கள் என்பன உவமை அணிகளில் பயன்படுத்தப்படும் தர்க்க விளக்கங்கள் ஆகும்.
- நியாயம் பேசும் முறை: பிரதிஞ்ஞை, ஹேது, உதாரணம், உபநயம், நிகமனம் என்னும் ஐந்து அவயவங்கள் கொண்டது.
2. நியாயத்தின் ஐந்து அவயவங்கள்
| அவயவம் | விளக்கம் | எடுத்துக்காட்டு |
|---|---|---|
| பிரதிஞ்ஞை (Proposition) | நிரூபிக்க வேண்டிய கூற்று | மலையில் தீ உண்டு |
| ஹேது (Reason) | காரணம் கூறல் | ஏனென்றால் புகை உண்டு |
| உதாரணம் (Example) | பொதுவான உதாரணம் | புகை உள்ள இடத்தில் தீ உண்டு - அடுப்பு போல |
| உபநயம் (Application) | உதாரணத்தை இப்பொருளுக்கு இணைத்தல் | இந்த மலையில் புகை உண்டு |
| நிகமனம் (Conclusion) | முடிவுரை | ஆகவே மலையில் தீ உண்டு |