நாடு (12ஆம் வகுப்பு – தமிழ் தேசிய வரலாறு)
தமிழ் இலக்கியத்தில் "நாடு" என்ற சொல் வெறும் பூமியை மட்டுமின்றி, மக்கள், கலாச்சாரம், ஆட்சி, சமூக அமைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு விரிந்த கருத்தாக்கம். சங்க காலத்தின் ஐந்திணை நிலப்பிரிவிலிருந்து நவீன தேசியம் வரை தமிழர்களின் நாடு-கருத்து வளர்ந்து வந்துள்ளது. 12ஆம் வகுப்பில் இதை வரலாற்று, தத்துவ, சமூக அடிப்படையில் ஆய்கிறோம்.
1. சங்க இலக்கியத்தில் நாடு – ஐந்திணை புவியியல்
சங்க கால தமிழர்கள் தங்கள் வாழிடத்தை ஐந்து திணைகளாக பிரித்தனர்: குறிஞ்சி (மலையும் மலை சார்ந்த இடமும்), முல்லை (காடும் காடு சார்ந்த இடமும்), மருதம் (வயலும் வயல் சார்ந்த இடமும்), நெய்தல் (கடலும் கடல் சார்ந்த இடமும்), பாலை (பாலைவனம்). இந்த "ஐந்திணை" என்பது வெறும் இயல்பு புவியியல் மட்டுமின்றி, மக்களின் வாழ்க்கை முறை, உணர்வுகள், வழிபாடு, உணவு, தொழில் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியது. "நாடு" என்பது சங்க காலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக-புவியியல் அலகு. திணைப்படி வாழும் மக்கள் தங்கள் நிலத்தை நேசித்தனர் – இதுவே தமிழ் தேசிய உணர்வின் வேர்.
2. சங்க கால மூன்று வேந்தர்கள் – சேர, சோழ, பாண்டிய
சங்க காலத்தில் தமிழகம் மூன்று பெரும் அரசுகளாக இருந்தது. சேரர்கள்: கேரளம் மற்றும் மேற்கு தமிழகம் (கொங்கு நாடு). நெய்தல் (கடல் வணிகம்) சேரருக்கு முக்கியம். "யவனர் வளம்" – கிரேக்கர்களுடன் வணிகம். சோழர்கள்: கிழக்கு தமிழகம் (காவேரிப் பாடல் நாடு). திருச்சி, தஞ்சாவூர் பகுதி சோழ மையம். பாண்டியர்கள்: தெற்கு தமிழகம் (மதுரை மையம்). அகத்தியர் தமிழை வளர்த்ததாக ஐதீகம். இம்மூன்று வேந்தர்களும் "தமிழ் நாடு" என்ற ஒரு கலாச்சார அடையாளத்தால் இணைந்திருந்தனர்.