மனிதனும் சுற்றுப்புறச்சூழலும்
காற்று, நீர் மற்றும் நிலம் ஆகியவற்றின் இணைப்பு உயிர்வாழ்வதற்கான அடிப்படை அடுக்கை உருவாக்குகிறது. இதை உயிர்க்கோளம் (Biosphere) என்று அழைக்கிறோம். இந்த உயிர்க்கோளமே புவியின் மிகப் பரந்த சூழ்தொகுதியாக கருதப்படுகிறது. மனிதனும் சுற்றுச்சூழலும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன — ஒன்றில் ஏற்படும் மாற்றம் மற்றொன்றில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
1. சுற்றுப்புறச்சூழல் புவியியல்
சுற்றுப்புறச்சூழல் புவியியலின் முக்கிய நோக்கம் இயற்கைச் சூழலின் கூறுகளை தனித்தனியாகவும் ஒருங்கிணைந்தும் ஆய்வு செய்வதாகும். பாறைக்கோளம், நீர்க்கோளம், வளிமண்டலம் மற்றும் உயிர்க்கோளம் ஆகிய நான்கு கூறுகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பு கொண்டுள்ளன. இவை ஒன்றை விட்டு ஒன்று பிரிக்க முடியாதவை — நூலிழைப் பின்னல் போல.
2. மனித-சுற்றுச்சூழல் தொடர்பு — நான்கு கட்டங்கள்
பழங்கால முதல் நவீன காலம் வரை மனிதனுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் இடையேயான உறவு நான்கு கட்டங்களாக பிரிக்கப்படுகிறது:
அ) உணவு சேகரிப்பு மற்றும் வேட்டையாடல் காலம்
ஆதிமனிதர்கள் முற்றிலும் இயற்கையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தனர். அவர்களுக்கு தேவையானவை மிகவும் குறைவாக இருந்தன. மரங்கள், செடிகளிலிருந்து கிடைக்கும் பழங்கள் மற்றும் வேட்டையாடுதல் மூலம் உணவு பெற்றனர். குகைகளிலும் மரங்களிலும் இரவு தங்கினர். இக்காலத்தில் சுற்றுச்சூழலுக்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. நெருப்பின் கண்டுபிடிப்பு ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது — சமைக்க மரம் வேண்டியதால் காடு வெட்டுதல் தொடங்கியது.