"கேட்கிறதா என் குரல்!" என்பது 10-ஆம் வகுப்பு தமிழ் பாடநூலில் இயற்கை (Unit 2) பகுதியில் இடம்பெற்ற உரைநடைப் பகுதியாகும். இந்த ஆக்கம் இயற்கையில் ஒரு அங்கமான காற்று, தன்னையே கதைசொல்லியாகக் கொண்டு மனிதர்களுக்கு ஓர் உணர்வுமிக்க செய்தி வழங்குகிறது. இயற்கையை உயிரோடு பேசவைக்கும் இந்த ஆக்கம் சுற்றுச்சூழல் விழிப்புணர்வை மையமாக வைக்கிறது.
காற்றின் குரல் — அறிமுகம்
இப்பாடத்தில் காற்று மனிதனை நேரடியாக அழைக்கிறது: "மனிதா! மனிதா! அழைப்பது கேட்கிறதா?" என்று. இது ஒரு தனிப்பட்ட கோரிக்கை அல்ல; பூமியில் உள்ள ஒவ்வொரு உயிரின் சார்பாகவும் வழங்கப்படும் உண்மையான வேண்டுகோளாகும்.
காற்றின் தன்மை
- கண்களுக்குத் தெரியாதது: "என்னைக் கண்களால் காணமுடியாது; மெய்யால் உணரமுடியும்" — காற்றின் அருவமான தன்மை இயற்கையின் மறைமுக சக்தியை உணர்த்துகிறது.
- எங்கும் நிறைந்தது: காற்று மலை, காடு, கடல், நகரம் என அனைத்திடத்திலும் உள்ளது.
- மென்மையும் வலிமையும்: மென்மையாக வீசும்போது குளிர்ந்த தென்றல்; வலிமையாக வீசும்போது அழிவு தரும் புயல் ஆகிறது.
ஐம்பெரும் பூதங்கள் — தொல்காப்பியர் கருத்து
தொல்காப்பியர் கூறியதைப் போல் உலகம் ஐம்பெரும் பூதங்களால் ஆனது: