சொல் — தமிழ் சொல்லின் வகைகளும் இலக்கணமும்
தமிழ் இலக்கணத்தின் இரண்டாம் அதிகாரமான சொல்லதிகாரம் தொல்காப்பியத்தில் இடம்பெறுகிறது. சொல் என்பது ஒன்று அல்லது அதிகமான எழுத்துகளால் ஆகி, ஒரு பொருளை உணர்த்துவது. தமிழில் சொற்கள் நான்கு வகை: பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், இடைச்சொல், உரிச்சொல். சொல்லதிகாரம் இவற்றின் இயல்பு, வகை, வேற்றுமை உருபுகள், தொகைச்சொல் அமைப்பு ஆகியவற்றை விரிவாக விவரிக்கிறது. தொல்காப்பியத்தின் இந்த நூல் உலகின் மிகப் பழமையான மொழியியல் நூல்களுள் ஒன்று எனப் போற்றப்படுகிறது.
1. சொல்லின் வகைப்பாடு — நான்கு வகை சொற்கள்
தொல்காப்பியம் தமிழ் சொற்களை நான்கு வகையாக வகைப்படுத்துகிறது. இந்த நான்கு வகைகளும் தமிழ் இலக்கணத்தின் அடிப்படை.
1.1 பெயர்ச்சொல் (Noun)
மனிதர்கள், இடங்கள், பொருட்கள் அல்லது கருத்துகளின் பெயர்களை உணர்த்தும் சொற்கள் பெயர்ச்சொல் எனப்படும். இவை இரண்டு பெரும் வகை:
- பொதுப்பெயர் (Common Noun): ஒரே வகையைச் சேர்ந்த பலவற்றுக்கும் பொதுவாக வழங்கும் பெயர். எ.கா: மரம், ஆறு, மனிதன்.
- சிறப்புப்பெயர் (Proper Noun): ஒரு குறிப்பிட்ட நபர், இடம், பொருளை மட்டுமே குறிக்கும் பெயர். எ.கா: காவேரி, திருவள்ளுவர், மதுரை.