கற்றல் முறை
தமிழ் மரபில் கற்றல் என்பது வெறும் தகவல் சேகரிப்பு அல்ல; அது உள்ளத்தை மாற்றும் ஒரு நடவடிக்கை. "கற்றோர்க்கு எல்லாம் நிறைவு" என்று பண்டைய தமிழர்கள் கற்றலை வாழ்வின் ஒரு புனித கடமையாகக் கண்டனர்.
1. கற்றல் – திருக்குறளின் பார்வை
திருவள்ளுவர் திருக்குறளில் கல்விக்கு தனி அதிகாரமே (அதிகாரம் 40: கல்வி) ஒதுக்கியுள்ளார். "கற்க கசடற கற்பவை கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக" என்னும் குறளில் குறிக்கிறார்: தீவிரமாக, குறையில்லாமல் கற்று, கற்றதை வாழ்வில் நிலைநிறுத்து என்பது இதன் பொருள்.
"கேட்டார்பிடி கல்லா அவரெல்லாம் கண்ணிருந்தும் யாண்டுண்டாம் கண்" என்று கூறி, கற்றதை புரிந்துகொள்ளாதவர்கள் கண்ணிருந்தும் குருடர்களே என்கிறார். திருவள்ளுவர் கண்ணால் காண்பதை விட அறிவால் காண்பதை உயர்த்தி வைக்கிறார்.
2. குரு–சீடர் மரபு
தமிழ் கல்வி மரபில் குரு–சீடர் (Guru-Shishya) தொடர்பு மிக முக்கியமானது. ஒரு சீடன் குருவிடம் வாழ்ந்து, கேட்டு, சேவை செய்து கற்கும் முறையே மரபான கற்றல். இந்த குருகுல முறையில்:
- சீடன் குருவின் வீட்டிலேயே வாழ்வான்.
- கேட்பதன் மூலம் (செவிவழிக் கல்வி), சிந்திப்பதன் மூலம், செய்வதன் மூலம் கற்பான்.
- குரு சீடனின் தனிப்பட்ட திறனுக்கேற்ப கற்பிப்பார்.