பெண்ணின் மேன்மை
தமிழ் இலக்கியம் பெண்ணின் பெருமையை ஆதிகாலம் முதல் போற்றி வருகிறது. சங்க இலக்கியம் தொடங்கி நவீன கவிதைகள் வரை பெண்ணின் ஆற்றல், அறிவு, தியாகம், வீரம் ஆகியவை சிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளன. சுப்பிரமணிய பாரதியார் "புதுமைப் பெண்" என்னும் கவிதையில் பெண்ணின் சுதந்திரத்தையும் சமத்துவத்தையும் உரத்துப் பாடினார். இந்தப் பாடம் பெண்மையின் பல்வேறு பரிமாணங்களை — கல்வி, இலக்கியம், வீரம், ஆன்மீகம் — ஒருங்கே விளக்குகிறது.
1. சங்க இலக்கியத்தில் பெண்
சங்க காலத்தில் பெண்கள் கவிஞர்களாகவும் அறிஞர்களாகவும் விளங்கினர். சங்க நூல்களில் சுமார் 30-க்கும் மேற்பட்ட பெண் கவிஞர்கள் பாடல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. அவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்:
- ஔவையார் — சங்க காலப் பெண் கவிஞர்; அகநானூறு, புறநானூறு ஆகியவற்றில் பாடல்கள் உள்ளன. பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்களான ஆத்திசூடி, கொன்றைவேந்தன், நல்வழி, மூதுரை ஆகியவற்றை இயற்றியவர். "யானை அம்பாரி தான் சென்றாலும் தன்மீது விழும் புழுதி தன்னையே மூடும்" என்னும் கருத்தை வழங்கியவர்.
- நப்பின்னை, வெண்ணிக்குயத்தியார் — அகப்பாடல்களில் சிறந்த வர்ணனைகள் நல்கியவர்கள்.
- காக்கைபாடினியார் — "நரும்பு" என்னும் பாடலால் பேசப்படுபவர்.