குழந்தையின் இயல்பு

கதை சுருக்கம்

அக்பர் மன்னரின் அவையில் ஒரு நாள் அமைச்சர் பீர்பால் தாமதமாக வந்தார். மன்னர் அக்பர் காரணம் கேட்டார். பீர்பால், "மன்னா, என் குழந்தை அழுதது; அதை சமாதானப்படுத்துவதில் நேரம் ஆயிற்று" என்று விடையளித்தார்.

அதற்கு அக்பர், "அது மட்டும்தானா? குழந்தையை சமாதானப்படுத்துவது மிகவும் எளிதான காரியம்!" என்று கூறினார். பீர்பால் அதை மறுத்தார். மன்னர்-அமைச்சர் இருவரும் விவாதிக்கலானார்கள்.

இதை நிரூபிக்க பீர்பால் ஒரு உபாயம் செய்தார். அவரே குழந்தை போல் தரையில் உட்கார்ந்து, கால்களை உதைத்து, கைகளை தட்டி, "எனக்கு யானை வேண்டும்! யானை வேண்டும்!" என்று அழத் தொடங்கினார்.

அக்பர் முதலில் பரிவோடு, "குழந்தாய், யானை வாங்கித் தருகிறேன்" என்றார். பீர்பால் மேலும் அழுதார், "இப்போதே வேண்டும்!" என்று துடிதுடித்தார். மன்னர் பல்வேறு வழிகளில் சமாதானப்படுத்த முயன்றார் – இனிப்பு தருவதாகவும், பொம்மை தருவதாகவும் கூறினார். ஆனால் பீர்பால் அழுகையை நிறுத்தவில்லை.

இறுதியில் அக்பர் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டார். குழந்தைகளிடம் பெரியோர் தர்க்கம் செல்லாது என்பதை உணர்ந்தார். குழந்தையின் இயல்பு தனித்துவமானது என்பதை அந்த நிகழ்ச்சி நிரூபித்தது.

பாத்திரங்கள்