கண் திறந்தது
அறிவின் ஒளி
கல்வி என்பது மனிதனின் கண்களைத் திறக்கும் ஒளி. கல்லாமையும் அறியாமையும் இருளுக்கு ஒப்பானவை; கல்வியும் அறிவும் ஒளிக்கு ஒப்பானவை. கல்வி கற்றவன் உலகை வேறு விதமாகப் பார்க்கிறான் — தெளிவாக, விரிவாக, ஆழமாக.
திருக்குறளில் கல்வியின் சிறப்பு
திருவள்ளுவர் கல்வியின் சிறப்பை உரத்த குரலில் பேசுகிறார்:
"கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்
நிற்க அதற்குத் தக." — குறள் 391
(கற்கவேண்டியவற்றை குறைவின்றி கற்று, கற்றதற்கேற்ப நடந்துகொள்ள வேண்டும்.)
"கேட்டினும் கேளாதவரின் கேட்டார் சிறந்தார்
கேளாதார் கேட்டதனோடு ஒவ்வார்."
அறியாமையிலிருந்து அறிவுக்கு — ஒரு கதை
ஒரு சிறு கிராமத்தில் வாழ்ந்த முனியன் என்ற விவசாயி படிக்க தெரியாதவன். அவன் வயல் விற்கும் ஆவணத்தில் கையொப்பமிட்டான் — ஆனால் அது தனது நிலத்தை விற்கும் ஆவணமல்ல, அடிமைப்படுத்தும் ஆவணம் என்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை. இப்படி அறியாமை அவனை ஏமாற்றியது.
ஆனால் அந்தக் கிராமத்தில் ஒரு ஆசிரியர் இரவுப் பள்ளி நடத்தினார். முனியன் அங்கு சென்று படிக்கத் தொடங்கினான். மெல்ல மெல்ல எழுத்துகள் புரிந்தன. சட்டங்கள் புரிந்தன. உரிமைகள் தெரிந்தன. கல்வி அவனது கண்களைத் திறந்தது.