வணக்கம் ஐயா!
இது ஒரு நாட்டுப்புறக் கதை. வார்த்தைகளின் வல்லமையையும், வணக்கத்தின் சிறப்பையும் உணர்த்தும் அழகான கதை.
கதைச் சுருக்கம்
ஒரு சந்தையில் ஒரு வணிகர் "சொல் வாங்கலியோ... சொல்!" என்று கூவிக்கொண்டு வார்த்தைகளை விற்றுக்கொண்டிருந்தார். "நாக்குல நல்ல சொல் இருக்கு; கெட்ட சொல்லும் இருக்கு" என்று சொல்லி வந்தவர்கள், போனவர்கள் எல்லாரும் ஆர்வத்துடன் திரும்பிப் பார்த்தனர்.
வணிகர் விளக்கினார்: "வாழ்க்கையில் காயம்பட்ட மக்களுக்கும், கவலைப்படுகின்ற மக்களுக்கும் ஆறுதல் சொல் வேண்டும். குழப்பத்துல தவிக்கின்ற கோடானுகோடி மக்களுக்கும் சொல் வேணும்... அதனால்தான் சொல்லை விற்கிறேன்."
அப்பாவி என்ற பையன் அம்மாவுடன் சந்தைக்கு வந்திருந்தான். அம்மாவை கண்காணாமல் அலைந்த அவன் சொல் வணிகரிடம் வந்தான். காசு இல்லாத அப்பாவிக்கு வணிகர் இலவசமாக "வணக்கம்" என்ற சொல்லை கொடுத்தார்.
அப்பாவி "வணக்கம்" சொல்லி அப்புறம் சென்றான். சற்று தொலைவில் வெளிநாட்டுப் பயணி ஒருவர் வந்தார். "வணக்கம்" என்றான் அப்பாவி. அவரது முகம் பூப்போல் மலர்ந்தது; மகிழ்ச்சியாய் அவனை அணைத்துக்கொண்டார்; பொற்காசுகளும் வழங்கினார்.
மகிழ்ந்த அப்பாவி வணிகரிடம் மேலும் சொற்கள் கேட்டான். வணிகர் "மகிழ்ச்சியாய் இருங்கள்" என்ற சொற்களை சொல்லிக் கொடுத்தார். நகரத் தெருவில் சென்ற அப்பாவி எதிரே வந்த ஒவ்வொருவரையும் பார்த்து "மகிழ்ச்சியாய் இருங்கள்" என்று சொல்லிக்கொண்டே சென்றான்.